حدنصاب معاملات در سال ۱۴۰۵ و کاربردهای مالیاتی آن
این پادکست به بررسی «حد نصاب معاملات» و آثار مالیاتی آن در سال ۱۴۰۵ میپردازد. حد نصاب معاملات هر سال توسط هیئت وزیران و بر اساس قانون برگزاری مناقصات تعیین میشود و معاملات را به سه دسته کوچک، متوسط و بزرگ تقسیم میکند. در سال ۱۴۰۵، معاملات تا سقف ۴۲۳ میلیون تومان «کوچک»، بین ۴۲۳ میلیون تا ۴ میلیارد و ۲۳۰ میلیون تومان «متوسط» و بالاتر از آن «بزرگ» محسوب میشوند. اگرچه این حد نصابها بیشتر در مناقصات و معاملات دولتی کاربرد دارند، اما در قوانین مالیاتی نیز آثار مهمی ایجاد میکنند.
یکی از مهمترین آثار مالیاتی حد نصاب معاملات مربوط به استهلاک داراییهاست. طبق مقررات، اگر بهای تمامشده یک دارایی کمتر از ۱۰ درصد حد نصاب معاملات کوچک باشد، مؤدی میتواند کل مبلغ آن را در همان سال بهعنوان هزینه استهلاک شناسایی کند. در سال ۱۴۰۵ این سقف برابر با ۴۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان است. همچنین در سامانه معاملات فصلی، اگر مبلغ معامله کمتر از ۵ درصد حد نصاب معاملات کوچک باشد، امکان ارسال تجمیعی اطلاعات وجود دارد. این عدد در سال ۱۴۰۵ معادل ۲۱ میلیون و ۱۵۰ هزار تومان است.
در ادامه پادکست به سایر آثار مالیاتی این حد نصاب اشاره میشود؛ از جمله تأثیر آن بر جریمهها و عوارض آلایندگی خودروها، جرایم مربوط به عدم ارائه اطلاعات به سازمان مالیاتی، و برخی تغییرات ناشی از اجرای سامانه مؤدیان. همچنین تأکید میشود که برخی معافیتها و استثناهای قدیمی، مانند عدم الزام صدور صورتحساب برای معاملات خرد برخی مشاغل، از سال ۱۴۰۱ حذف شده و اکنون همه مؤدیان موظف به صدور صورتحساب مطابق مقررات مالیاتی هستند.
